er is een tijd om los te laten

midwinter

De winter is vandaag
bijzonder mild
de zon schijnt zomerzacht
Aan de kale takken
hangt hier en daar
heel eigenwijs nog blad
Vanaf het schuurtje
begint heel onverwacht
een roodborstje te zingen
het wordt weer langer licht
't is weer voorbij die langste nacht!

Leen mij je oor

en laat 'de duim' maar even achterwege.
Wat wij van elkaar liken
is natuurlijk nice
maar niet wat ik echt zoek. 
I like
(hopelijk heb je er niets op tegen)
om 'old school' 
met je te schrijven
je te spreken
je in real live te zien
met je te bomen en te sparren
gewoon
face to face
en
off-the-book

Ruchama mijn jongen

Hete tranen branden diep van binnen

als ik jouw wanhoop zie

jouw angst

om kleine dingen die

ogenschijnlijk zo futiel

en zo nietszeggend zijn.

Snippers van mijn verscheurde ziel

dwarrelen hier neer

NIET JIJ OOK!

God, niet nog een keer!

Mijn hart snikt en kermt

Doet smekend een beroep

Op het Ruchama - God ontfermt.

The open book fountain, Budapest, Hungary

De hond de baas

Zo kijkend uit het raam

Krijg ik visioenen

van het veldje en het bos - baas

Als jij mij nu was

dan zou je ‘t buiten heerlijk vinden

alles beter dan dit dromen achter glas

Hmmm… ja ’t is ook tijd

je hebt gelijk

maar voorlopig word ik niet bepaald heel vrolijk

als ik zo naar buiten kijk

Baas - baas - ‘k wil naar buiten - echt

Je zegt toch zeker nu geen nee!?

Maar… ‘t regent

en ‘t is koud…

en ik moet met je mee...

Nou baas,

van kou en nattigheid

heb ik totaal geen last,

Kom, trek nou aan die jas!

Je doet het hè - je doet ‘t - yes, we gaan

ik bén al bij de deur

en daar - daar is de bal

de bal - baas - niet vergeten

Kijk - ja - heb je ‘m al?

Kijk baas - dit is nu zo fijn

de regen zeg je?

Ach…

So what!

Het gaat toch prima zo?

Ik ren, ik speel en ik doe maf

en ja 

we regenen samen helemaal nat

maar als we strakjes binnen zijn

schudden we ’t modderige regenwater

immers gewoon weer van ons af…