Vleugellam

In tijden dat het mij niet meer lukt

mijn vleugels uit te slaan

kruip ik soms even in zo'n kooitje

voor de nodige beschutting;
een poosje rust. 

Als je mij zo aantreft

doe dan niet meteen het deurtje dicht

en neem mij niet mee terug

het donker in,

maar zet mij 

juist weer in het licht.

Dan laat ik jou mijn mooiste kleuren zien

en dan tover ik met mijn gefluit

een glimlach op jouw gezicht.