19 november 2015

Mam

foto Nel Kralt
Hoe kan het toch dat wij
hoewel beiden biddend en gelovend
twee onverenigbare wegen gaan

Hier en daar kruis je mijn pad of ik de jouwe
langer dichterbij was nooit eerder toegestaan
steeds is het vluchtig - schichtig - gauw

Hoe kan het toch dat
terwijl ik zoveel op je lijk
ziekte, tijd en keuzes
ons zo van elkaar hebben vervreemd

Mam, ik voel me al zolang
zo vreselijk
ontheemd

Je weet vast niet hoeveel ik van je hou
en dat ik zo ontzettend kan verlangen
naar betere tijden
samen
met jou!

2 opmerkingen: