Ik zit weer op de
kleuterschool. Het moet ergens in 1975 zijn geweest.
We zitten voor de gelegenheid met
drie groepen bij elkaar en de sfeer is fijn.
We zingen en dit lied is mij
altijd bijgebleven.
Niet alle coupletten, vooral de eerste twee:
Die zijn in
mijn hart gekropen en hebben zich er genesteld.
Ik put er nog steeds troost
uit.
Naar psalm 23,
geschreven door J.J.L ten Kate
met de mooie melodie van J.G.
Bastiaans
destijds verschenen
als lied 14 in
het Liedboek voor de kerken.
1
De Heer is mijn herder!
'k Heb al wat mij lust;
Hij zal mij geleiden
naar grazige weiden.
Hij voert mij al zachtkens
aan waat'ren der rust.
2
De Heer is mijn Herder!
Hij waakt voor mijn ziel,
Hij brengt mij op wegen
van goedheid en zegen,
Hij schraagt m', als ik wankel,
Hij draagt m', als ik viel.
3
De Heer is mijn Herder!
Al dreigt ook het graf
met grimmige kaken,
geen schrik zal mij naken.
O Heer, mij vertroosten
uw stok en uw staf!
4
De Heer is mijn Herder!
In 't hart der woestijn
verkwikken en laven
zijn hemelse gaven;
Hij wil mij versterken
met brood en met wijn.
5
De Heer is mijn Herder!
Hem blijf ik gewijd!
'k Zal immer verkeren
in 't huis mijnes Heren:
zo kroont met haar zegen
zijn liefde m' altijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten