Hagelslag

Naast mijn bord ligt een memo en ik schrijf

‘O, ga je straks weer naar de winkel?’

‘Hhmm’ hum ik afwezig

‘Ik ben nú even bezig’.

‘Mam je hebt mijn vráág niet eens gehoord’

‘Tja, dat komt ervan als je me stoort...’

‘Neem je die hagelslag dan nu een keertje voor me mee!?’

Ik frons, ik pen en ik schud nee.

‘Zucht’ klinkt het en 

‘Je bent er weer niet bij!’

‘Nee, dat klopt, maar eh…hoever ben jij?’

‘Ach laat maar zitten, je vergeet t toch telkens weer.’

Ik kijk op, ik knipoog en ik lach

‘Ik heb het wel begrepen

Je had het over hagelslag,

die er liever gisteren nog had moeten zijn.'

‘O, mam jij bent echt erg!’

‘Klopt, maar het kan nog zo veel erger.

Ga dan nu maar gauw.

Ik vind je lief.’

(Je moest eens weten
hoeveel ik van je houd.)