Ja. In mijn hoofd is er iets mis.
Tenminste af en toe, of zo je wilt wat vaker.
Dat was niet zo moeilijk vast te stellen.
Sussend probeert men mij eerst nog te vertellen
dat het heus zo erg niet is:
‘Je denkt gewoon een beetje…anders’.
‘O.k., nog even en mijn diagnose wordt een feestje’
gaat het gelaten door mij heen.
Maar hardop zal ik dat niet zeggen en dat heeft ook weinig
zin.
Omdenken is tegenwoordig namelijk geweldig ‘in’…
~wordt vervolgd~
Sterkte hoor! Omdenken hoeft niet. Als je maar je identiteit in Jezus mag vinden. Hij weet precies hoe het zit! Hij kent je door en door. En je bent geliefd. Ook als sommige dingen anders werken dan bij anderen. Je bent een mooi mens! Sterkte!
BeantwoordenVerwijderen