“Wat zeg jij straks,
als je weer buiten bent?”
“Nou gewoon dat ik heb gezeten!”
“O.k., als we dan toch zo bezig gaan:
Wat heb jij op je geweten?”
“Ik zie ik zie wat jij niet ziet…”
“Huh…o je bedoelt psychoses…”
“Yep, genoeg geïnformeerd?!
En hoe zit het dan met jou?”
“Tja ASS, hoogfunctionerend…”
“Pardon, wat zeg je nou?
Je hebt het en toch ook weer niet?”
“Hmmm, wat jij wilt, en in jouw geval
Je ziet ’t of je ziet ’t niet.
‘k Ga niet in discussie.
Wat jij ervan denkt - mij een biet!
Ik ben de ontkenning
en de schaamte
breed voorbij.
Hoe men het ook wil noemen,
‘t is nu eenmaal wat complex in mij.”
“Ach joh, maakt eigenlijk niet uit:
We hebben allemaal wel wat.
Zelfs ons personeel
is niet helemaal vrij van trekjes en symptomen...”
“Klopt, ik snap wat je bedoelt;
ik heb alles bij elkaar heel DSM V al langs zien komen”
“Mee eens, maar buiten zijn ze er net zo goed
Al is lang niet iedereen op daar op de hoogte...
en zij hebben geen dossier,
sjouwen dus ook geen ‘strafblad’ met
zich mee.”
“Nee, het is niet eerlijk, wij hebben het maar zwaar ;-)
en toch, voor hen valt 't ook heus allemaal niet mee.
Straks moeten ze het weer doen met óns.
en da’s best heftig, je hebt geen idee ;-)!”
