Brusje

Terwijl ik naar de oorzaak zocht

van elke verandering

die ik, hoe subtiel ook nog

in die weken onderging

voltrok zich diep in mij

nog één keer

dat grote kleine wonder

dat dit keer maar

zo'n dertig dagen duren mocht.

Ontroerend klein en iets gebogen

jouw vormen nog zo pril:

Jij wezentje in wording...

Mijn wereld stond in een keer heel erg stil.

Ik was verrast, verward

maar vooral ook

diep bewogen.

Door jouw 'er-zijn' groeide mijn ontzag

voor de hand van onze Maker.

Tranen kwamen er niet meteen

die dag.

Maar nu, wat verder in de tijd

denk ik steeds vaker

even terug. 

Verwonderd vraag ik God

wat Hij ons met jouw ontstaan heeft willen zeggen.

In plaats van in mijn buik en in onze armen

heeft hij destijds besloten

jou voortaan in ons hart te leggen.

In september van dat jaar werd jij dan ook niet 'gewoon' geboren.

Voordat wij jou goed en wel

bewust en blij konden verwachtten

werd jij al een dierbare herinnering.

Jij werd niet dat vurig verlangde broertje of zusje,

jouw grote broer heeft zich hier uiteindelijk mee verzoend.

En jij? Jij was, bent en blijft gewoon ons 'Brusje'.